Een Travellerspoint blog

Dag 10 - Chambéry/Aix-Les-Bains

Jodelahitie! Halverwege

sunny 23 °C

Dag 10 alweer, de tijd vliegt op dit moment. Deze week is gek genoeg al bijna voorbij. Waar we de eerste week nog aan alles moesten wennen (het reizen, de hotels, het eten, etc) merken we nu dat het allemaal een stuk meer vanzelf gaat. Daardoor kunnen we meer genieten van de omgeving en vliegt de tijd voorbij.
Vandaag stond Annecy op het programma, helaas rijden er op dit moment echter geen treinen tussen Chambéry en Annecy. Dat is helaas ook onderdeel van het reizen, maar we zijn flexibel (niet in de heupen, wel in de planning). In plaats van Annecy besluiten we naar Aix Les Bains te gaan, een plaatsje ongeveer 10 minuten verderop. Aix Les Bains is in Frankrijk vooral bekend als kuuroord; doordat het water zoveel mineralen bevat, zou het een positief effect hebben op de gezondheid. Veel Fransen komen daarom naar deze plaats om te kuren, Dit deden de Romeinen voor hen ook al en na hun zijn hier nog vele anderen geweest, waaronder de rijken van heel Europa.

P1020264.jpg

Wij doen eerst een rondje door het stadje. Al snel belanden we in een prachtig parkje en blijven we een half uurtje lekker zitten. De zon is weer terug en het is dus heerlijk genieten. Na onze stop gaan we een Monoprix binnen om een kurkentrekker te kopen (we hebben geleerd van Parijs dat dit toch het beste gereedschap is om een kurk uit een fles wijn te verwijderen). Wat is een Monoprix vraag je je af? Nou dit is een winkel die alles verkoopt; van onderbroeken tot kaviaar. Michael Porter zou zich omdraaien in zijn graf als hij deze winkel zag (of aangezien Michael Porter nog niet dood is, zou hij zich misschien alleen omdraaien op zijn bureaustoel). Uiteraard hebben ze ook een ruim assortiment kurkentrekkers, ik ben nu de officiële eigenaar van een RVS sommelier.
Onze volgende stop wordt de haven van Aix Les Bains, gelegen aan het prachtige Lac du Bourget. Dat is nog een wandeling van een half uur vanuit het centrum van de stad, maar het is iets wat ik per se wil zien. Ik denk dat ik aan een soort bergenverslaving lijd, ik kan uren naar bergen kijken en denk er zelfs over eentje in mijn achtertuin te bouwen.

P1020273.jpg

Het Lac du Bourget is een combinatie bergen die boven een prachtig azuurblauw meer uit toornen. Franse dichters hebben de schoonheid van dit meer beschreven in talloze gedichten, het enige wat in ons opkwam was "wauw". Werkelijk een prachtige plaats om een middagje door te brengen, als we meer tijd hadden zelf langer. Naast alle watersport, valt er genoeg anders te beleven. Er wordt Jeux des Boulles gespeeld door de ouderen, dichtbij is er voor de jongeren een muziekfestival opgezet genaamd Musilac. Als je een muziek liefhebber bent, zou ik dat eens googlen; naast de fantastische setting, klonk de rockmuziek ook lekker rauw en aanstekelijk. Wij genieten aan de rand van het meer lekker mee.

P1020278.jpg

Tijd om terug te gaan naar Chambéry. De Francofielen onder jullie hadden waarschijnlijk al vastgesteld dat het vandaag quatorze Juillet is, oftewel 14 juli, de belangrijkste nationale feestdag van Frankrijk. Waar wij echter niet helemaal bij stil hadden gestaan, is dat Fransen dan massaal stoppen met werken en weggaan. Het overgrote deel van de restaurants bleek vanavond dan ook dicht te zijn, de stad was bijna uitgestorven. Een van de weinige restaurants die wel open was, had een wachtrij van bijna 30 minuten. Uiteindelijk hebben we dan toch nog een eenvoudig tentje weten te vinden, met wat lokale specialiteiten (dat zijn hier voornamelijk fondues en andere dingen met een overdosis kaas). Hier ontmoetten we Bruce (de gewone, niet Almighty), een piloot uit Nieuw Zeeland die in Frankrijk is om te fietsen en de Tour te volgen. We kletsen over fietsen, Fransen en nog veel meer en de avond is voorbij voor we er erg in hebben. Tussendoor bestel ik bijna weer tartare de beouf, gelukkig behoed de restaurant eigenaar me voor deze vergissing. Kortom, een avond die niet stuk kan!
Inmiddels liggen we weer heerlijk op ons met 3 lagen kussens bedekte bed en bereiden we ons voor op onze reis naar Geneve. Dit betekent ook de laatste avond in Frankrijk. Alhoewel de start een beetje stroef was, zijn we van Frankrijk gaan houden (zelfs een beetje van de Fransen :-) ) en komen we hier zeker terug. Laatste opmerking van de dag: Ben je van het Zwitsers bureau van toerisme en wil je ook positieve aandacht in mijn blog? Ik ben om te kopen, neem contact met mij op :-)

Geplaatst door Theemp 13:56 Gearchiveerd in Frankrijk Reacties (1)

Dag 9 - Lyon - Chambéry

De Alpen

rain 20 °C

Na de broeierige hitte van gisteren, zijn dan eindelijk de hemelsluizen geopend; de regen komt met bakken uit de hemel. Het is wel lekker afgekoeld. Na een ontbijtje in ons hotel, gaan we op weg naar het station Lyon Part Dieu (Gods hand). Voor het eerst in Frankrijk hebben we wat vertraging, onze trein vertrekt 15 minuten later dan gepland. Deze treinrit is echter het wachten waard. Waar de eerste 15 tot 20 minuten vanuit Lyon nog vlak zijn, doemen plotseling de eerste alpenheuvels op. Dit zijn niet de kleine heuveltjes die we gewend zijn, maar gigantische reuzen met hun toppen gehuld in de wolken. De overgang is wonderbaarlijk; eigenlijk begint de bergketen heel plotseling. Ik adviseer iedereen om de route door de Alpen eens te proberen, of het nu per trein is of per auto. Per trein gaat de rit eerst alleen maar recht vooruit en langzaam omhoog door een pas tussen de bergen. Hier en daar ligt een klein dorpje op de steile beboste hellingen, op sommige plaatsen zijn de rotswanden verticaal. Langzaam zigzagt de route verder omhoog, over kleine bergbeekjes, door tunnels om ten slotte uit te komen langs een bergmeer. Alhoewel het weer nog steeds niet al te best is, is het uitzicht fantastisch. De trein rijdt langs de rand van het meer, waar de bergen steil in aflopen, de toppen van de bergen zijn gehuld in regenwolken. In de verte is hier en daar een huisje of een kasteeltje te zien. Morgen gaan we zeker even een stukje terug om wat foto's te maken. Daarnaast heb ik me laten vertellen dat de mineralen in het meer een helende werking hebben, dus wellicht kunnen we nog ergens een duik nemen.

P1020256.jpg

Na onze rit komen we aan in Chambéry, een klein stadje in de Alpen. De huizen zijn hier gebouwd op sneeuw, ons hotel heeft van binnen zelfs iets weg van een chalet. De regen mag de pret niet drukken, na een korte opfris pauze gaan we de stad verkennen. Het stadje heeft absoluut charme, de huizen in de kern zijn klassiek en er is zelfs een kasteeltje. Daarnaast zijn de toppen van de Alpen overal aanwezig.

P1020257.jpg

Om een of andere reden kom ik toch altijd vreemde dingen tegen in de steden die we bezoeken. In deze stad is het de overdosis aan coiffures (kappers), pharmacies (soort apotheek) en schoonheidssalons, in werkelijk elke straat vind je een van de 3. Ondanks deze overdosis aan schoonheid,- en gezondheidsbehandelingen, zien de mensen er niet echt beter uit (behalve als er toevallig iemand uit Chambéry dit blog volgt en ook toevallig Nederlands spreekt, jou bedoel ik natuurlijk niet!) Misschien eist het zware Alpenleven wel zijn tol; ik word ook altijd depressief van sneeuw.
Net als we bijna het centrum hebben doorlopen, barst er een enorme onweersbui los; het water stroomt door de kleine straatjes. Gelukkig zijn we altijd op noodweer voorbereid: we springen snel een café binnen. 1,5 uur later en een paar drankjes verder is het dan tijd om snel even een pizzaatje te gaan eten. Na al het uit eten moet je af en toe wat rustiger aan doen met het voedsel. Daarnaast protesteren mijn darmen sinds gisteren een beetje tegen het bijzondere eten.
In de pizzeria leer ik nog even dat mijn Frans niet het slechtste Frans is wat er bestaat; er lopen hier namelijk Amerikanen rond. Grappig om hun te horen worstelen met het bestellen van een pizza. Gelukkig begrijpen ze op tijd dat een oeuf een ei betekent, wat ze hier gek genoeg op pizza's gooien. Ze blijven je verbazen die Fransen :-). Tijd voor ons om een avondje rustig door te brengen in ons hotel, ook namens Sharon allemaal een goede avond gewenst!

Geplaatst door Theemp 11:49 Gearchiveerd in Frankrijk Reacties (1)

Dag 8 - Dijon - Lyon

Zweten Fransen niet?

sunny 33 °C
Bekijk Interrail trip op Theemp's reiskaart.

Na onze interessante avond in Dijon, wordt het alweer tijd om ons te gaan verplaatsen. Gisteren zei ik dat we een van de weinige toeristen waren in Dijon, maar wat blijkt? Juist, Belgen. Belgen zijn een soort vermomde Fransen. Gisteravond dacht ik al even Nederlands te horen, maar toen ik beter luisterde was het toch Frans. Belgen switchen namelijk voortdurend tussen Vlaams en Frans om beide talen goed te kunnen blijven oefenen. Vanochtend vroeg Sharon in haar beste Engels aan onze buren (die Frans spraken) waar het ontbijt bleef, om vervolgens in keurig Vlaams antwoord te krijgen. Vervolgens kwamen we nog meer Belgen tegen in het hotel, op straat en later 's avonds op het terras. Ik denk erover om volgende keer als we in Frankrijk zijn, een Belg te kopen om alles te vertalen :-).
Had ik al gezegd dat het warm was? We hebben vandaag 33 kilometer voor de boeg en het is wel 100 graden in de schaduw (of was het nu andersom). Het is in ieder geval super warm, als ik een indiaan was geweest had ik nu Grote Zweetfontein geheten. De reis loopt goed, tussen Dijon en Lyon rijden geen TGVs, wat betekent dat het regionale treinnetwerk uitgebreid is. Er rijden dus veel treinen die we kunnen pakken. Aankomst in Lyon is mooi; de stad ligt aan de samenvloeiing van twee rivieren, de Rhone en de Saone. De stad ligt verder ingeklemd tussen een tweetal heuvels; het oude centrum is tegen een van beide heuvels aangebouwd.

P1020220.jpg

Ons hotel ligt aan de rechteroever van de Rhone, het is een klassiek gebouw met een patio in het midden. Aangezien het echt te warm is (het is 3000 graden en we hebben net 33 meter gelopen...of andersom), besluiten we een traditioneel Spaans gebruik over te nemen, de Siësta. Na een heerlijk middagdutje, gaan we rond een uur of 18:00 richting de oude binnenstad om de stad te verkennen en daarna een hapje te eten. Als we beide rivieren zijn overgestoken, komen we in het charmante oude gedeelte van de stad, waar smalle straatjes omringd worden door 6 tot 7 verdiepingen tellende gebouwen uit de 17e eeuw. Het is nog steeds warm, toch houdt ons dat niet tegen om onderstaande trap te beklimmen en even van het uitzicht te genieten.

P1020231.jpg

Nadeel van het beklimmen van een 33 meter hoge trap als het ruim 50 graden is (of andersom), is dat je nog meer gaat zweten naarmate je verder naar boven klimt. Dit brengt mij ook op het punt van warm weer en water dragen; als het warm is, zweet je veel en heb je dus veel water nodig om te compenseren. Maar van het tillen van liters water ga je nog meer zweten en heb je dus nog meer water nodig. Iemand moet hier eigenlijk wat voor bedenken!
Tijd voor ons om de avond rustig door te brengen op een terras. Wij zijn weer vroeg, Fransen komen pas buiten als de zon onder gaat. Lyon heeft werkelijk een zeer sfeervolle binnenstad, waar de eerder beschreven straatjes vol zijn met restaurants en winkeltjes die tot 's avonds laat open zijn. Naarmate de avond vordert, wordt het ook steeds drukker en beginnen er bandjes te spelen en zelfs een student die spontaan besluit liedjes te spelen op zijn accordeon. De gezellige sfeer compenseert voor de hitte en we genieten volop. Nu hopen dat het snel gaat onweren en we vannacht een beetje kunnen slapen...dit is namelijk 1 van de 2 hotels waar we geen airco hebben. Vanuit een broeierig Lyon, wens ik jullie bon nuit!

Geplaatst door Theemp 13:20 Gearchiveerd in Frankrijk Reacties (0)

Dag 7 - Paris - Dijon

Waarom je maar beter Frans kan spreken in Frankrijk

sunny 28 °C
Bekijk Interrail trip op Theemp's reiskaart.

Het is maandag, maar in Frankrijk is het lundi (= maandag). Ons weekend Parijs zit er op en het is tijd om dieper Frankrijk in te trekken. Het geeft ons direct een goed gevoel, Parijs was gewoon te druk en te gejaagd om echt volop van te kunnen genieten. Gelukkig krijgen we direct een ontslakkingscursus Franse stijl, we moeten namelijk weer 2 uur op een trein wachten. In Nederland baal je daarvan, hier maak je er het beste van. De regionale treinen die wij gebruiken rijden namelijk gewoon niet zo vaak (2 tot 3 keer per dag) en dus moesten we of vroeg opstaan, of lang wachten. Voor ons is de keuze dan makkelijk, het wordt lang wachten. Overigens vliegt de tijd als je maar een goed boek en een paar croissants hebt. De rust doet ons ook goed, ik begin namelijk rare witte plekken op mijn maagdelijke voeten te krijgen. Sharon weet mij te vertellen dat dit "eelt" is. De foto van onze voeten laat ik maar even weg, om niet jullie eetlust te bederven :-).
De treinrit duurt 3 uur, maar is prachtig. Langzaam laten we het relatief platte noorden van Frankrijk achter ons en begint het landschap steeds meer te glooien. De trein rijdt langs prachtige dorpjes op de heuvels, een stukje van een oud kanaal vol sluisjes en steeds meer tunnels en bruggen. Op de heuvels zien we zelfs af en toe een kasteeltje liggen. De mensen in de trein zelf zijn weer de gebruikelijke mix van backpackers en lokale bevolking, alhoewel we steeds minder toeristen tegenkomen. Dit laatste brengt een probleem met zich mee; steeds minder Fransen zijn genoodzaakt Engels te spreken. Waar er in Parijs nog overal posters hingen in de metro om mensen aan te moedigen "Wall street English" te leren, spreken mensen hier bijna geen woord Engels. Natuurlijk mopper ik wel op de Fransen, maar eigenlijk is het totaal ons probleem dat we zo weinig Frans spreken. Tot op heden echter nog geen probleem.
Na onze treinrit arriveren we in Dijon, de regionale hoofdstad van de regio Bourgondië. Deze regio is vooral bekend om zijn voortreffelijke keuken en dus een feest om een avondje door te brengen. Dijon zelf is niet zo groot (althans de kern van de stad) en we besluiten dat we alles makkelijk in een uurtje kunnen bezoeken. We wachten even tot de ergste hitte voorbij is (het is ongeveer 28 graden) en gaan rond een uur of 18:00 de stad in.

P1020206.jpg

De kern van Dijon heeft veel mooie kerkjes, een uil die geluk brengt (monsieur la chouette noem ik hem, niet zo spraakzaam als zijn Nederlandse tegenhanger meneer de uil), een paleis met een plein en veel mooie middeleeuwse panden. Het mooiste van Dijon is echter de heerlijke rust. Ik ben bijna de enige die foto's maakt en de enige lomperik die geen Frans spreekt. Dat geeft toch een echt vakantiegevoel!
Tijd om te gaan eten. In Parijs aten we vaak pas rond 21:00 uur, hier zijn we al wat eerder op zoek (ongeveer 19:15). Het blijkt dat hier de restaurants niet eerder opengaan dan 19:30. Geforceerd nog wat rond te lopen, komen we een restaurant tegen wat net open gaat en besluiten we maar op het terras te gaan zitten.
Sharon is uit op 1 ding; ze wil de lokale specialiteit boeuf bourguignon proeven. De kaart is volledig in het Frans, maar dat staat er op. Ik besluit dat het tijd wordt wat te experimenteren met de lokale specialiteiten. Helaas kan ik met mijn mini woordenboekje niet alle gerechten (bijna geen een) vertalen, of snappen we de vertaling niet. De serveerster is heel aardig, maar spreekt als enige Engels "wine red". Als voorgerecht bestel ik het enige wat ik kan vertalen: escargots (= slakken). Dit heb ik nog nooit gegeten, maar eens moet de eerste keer zijn. De slakken smaken overigens best lekker, net een soort mosselen. Daarnaast voelt het zoete wraak op de slakken die vorige zomer onze slaplantjes hebben opgegeten. Als tweede bestel ik argeloos de tarte de boeuf, in de veronderstelling een lekker bordje vlees te krijgen. Nou, dat klopte...ik wist alleen niet dat een tarte de boeuf uit rauw vlees bestaat.... Kleine vergissing, maar als je je eenmaal over het idee heen hebt gezet dat je rauwe gehakt eet, is het best lekker :-)

P1020213.jpg

Sharon vond haar boeuf bourguignon overigens heerlijk en we hebben ook met volle teugen genoten van de heerlijke wijn en de zwoele avond. We buiken nog even uit en dan gaan we morgen op weg naar Lyon!

Geplaatst door Theemp 13:51 Gearchiveerd in Frankrijk Reacties (0)

Dag 6 - Paris

de stad in

overcast 25 °C
Bekijk Interrail trip op Theemp's reiskaart.

een nieuwe dag is aangebroken in de lichtstad (Parijs, niet Eindhoven), helaas laat de zon het vandaag weer afweten. Tijd om de stad te gaan verkennen en de verplichte monumenten te bezoeken. Na een dag zijn we al gewend aan het snelle en overzichtelijke metro systeem, wat ons de nodige kilometers wandelen bespaart. Al snel zijn we op weg naar het eerste monument; de Eiffeltoren. De Eiffeltoren is gebouwd in 1889 voor de toenmalige wereld tentoonstelling. De toren is 300 meter hoog en was destijds de hoogste toren ter wereld. De mensen toen waren niet zo weg van de Eiffeltoren en vonden het maar een overdreven en lelijk bouwwerk. Er waren zelfs plannen om de toren te slopen. Het enige wat dit voorkwam was de uitvinding van de radio en de behoefte voor een zendmast.

P1020188.jpg

Terug naar onze tijd, Ornan en Sharon op weg naar de Eiffel toren. De toren zelf is makkelijk te vinden: Rijd met de metro naar de halte waarbij Tour Eiffel staat aangegeven; loop vervolgens achter de stroom toeristen aan; volg tot slot de kraampjes met Eiffeltoren verkopers. Schrik niet, ze verkopen alleen mini replica's van de Eiffeltoren, niet de toren zelf. Ik heb erg gelachen om deze mensen, die wat proberen te verdienen met de verkoop van deze minitorentjes aan toeristen. Probleem is dat er honderden verkopers zijn die hetzelfde product verkopen. Enige wat het verschil maakt, is waar je ze tegenkomt. De 1e verkoper die je tegenkomt, vraagt een euro per minitoren (er zijn 4 verschillende formaten). De 2e verkoper geeft 3 torens weg voor een euro. De 3e verkoper geeft maar liefst 6 torens weg voor een euro. Ik ben dus blijven lopen, tot ik iemand zou vinden die ze gratis stond uit te delen. Dit ging helaas niet op. Ik denk dat de verkopers het meest verdienen aan mensen die hun Eiffeltorens per ongeluk stuk lopen en daarvoor moeten betalen, want verkopen lukte niet. Gek genoeg was er 1 kraam met dansende koeien, deze verkochten het best (ik snap het ook niet, waarom zou je een dansende koe kopen bij de Eiffeltoren? Rare jongens die toeristen/consumenten).
Dan de toren zelf, wat vonden we daarvan? Tja, hij is hoog. Hij is bruin. Eigenlijk is hij best lelijk. Ok, dat laatste was een grapje, maar meer dan 10 minuten zijn we er niet gebleven. Belangrijkste reden; de drukte. Ik denk dat als je al de toeristen die rond de Eiffeltoren lopen, opstapelt, je een hogere toren krijgt dan de Eiffeltoren zelf. Mensen staan uren in de rij om opgepropt in een lift naar de top te gaan.
Volgende monument wat we niet mogen missen; de Notre Dame. De Notre Dame is de bekendste kerk van Parijs, misschien zelfs van Frankrijk. Hij is 33 meter hoog en wordt geroemd om de prachtige lichtval door de ramen in de kerk. Eigenlijk best ironisch; de kerken lopen leeg, maar hier staan mensen uren in de rij om een kerk binnen te komen! Al is het alleen maar om een foto te nemen. Wij zijn buiten de kerk gebleven, de rijen gaan een beetje vervelen. Daarnaast kan je pas goed genieten van een mooie kerk als het er rustig en stil is, niet met hordes dringende fotografen om je heen.

P1020192.jpg

Dan nog even een laatste opmerking over een van de trekpleisters van Parijs: Als je denkt dat het romantisch is om langs de (overigens prachtige) kades van de Seine te lopen heb je het mis; de Seine stinkt namelijk naar dode garnalen.
Tijd voor ons om de straten van Parijs te verkennen en een van de duurste winkelbuurten van Parijs door te lopen, Saint Germain. Naast dat hier een heleboel antiekzaakjes zitten, die allerlei kunstvoorwerpen verkopen, hebben ook een aantal mode merken hier hun exclusieve winkels. Zo kwamen we bij een winkel van Louis Vuitton, met 3 tassen in de etalage, met daaraan verbonden een aantal mini luchtballonnen. Als je een winkel kan runnen met het verkopen van 3 tassen, moet je wel erg duur zijn. Helaas waren de meeste winkels dicht, het is tenslotte zondag. Uiteraard konden we het ook nu niet laten een terrasje te pakken in een van de kleine zijstraatjes van de buurt. Hier kan je rustig de drukte achterlaten en lekker mensen kijken die voorbij lopen, wat best leuk is in het creatieve, modebewuste en multiculturele Parijs. Erg grappig is de ruimte die je hebt op het gemiddelde terras. Cafe's, bistro's en restaurants proberen zoveel mogelijk mensen op hun terras te huisvesten, omdat bijna niemand binnen wil eten. Dit moet echter wel passen op de vaak ook niet al te brede stoepen. Gevolg is dat je in een vliegtuig meer zitruimte hebt dan op een terrasje in Parijs. Er staan vaak 2 tot 3 rijen stoelen met kleine tafeltjes achter elkaar geplaatst, net als in een vliegtuig. Daarnaast zit je met je elleboog bijna op de tafel van je buren. Maakt het geheel wel gezellig!

P1020198.jpg

Tot slot zijn we speciaal voor Sharon ook nog even naar een tentoonstelling geweest over mode. Naast een aantal prachtige juwelen, hadden ze hier ook een aantal bijzondere jurken en andere creaties. Hoogtepunt voor mij was onderstaande eskimode (eskimo + mode :-P ).

P1020200.jpg

Tot slot nog even dit; wat doe je als je een heerlijke fles wijn hebt gekocht, maar er in je hotel achterkomt dat je geen kurkentrekker hebt om de kurk uit de fles te halen? Hierbij ons stappenplan:

1) Maak een inkeping aan de zijkant van de kurk met je mes, net zo diep tot er wijn langs kan lopen.
2) Duw de kurk naar beneden de fles in, let op dat je geen vlekken maakt als de wijn omhoog komt borrelen!
3) Giet de wijn in een plastic fles.
4) Maak een gaatje in een plastic zakje en giet de wijn rustig door het kleine gaatje om eventuele stukjes kurk te filteren.
5) Geniet van je glaasje wijn!

And on that bombshell people, it is time to end the show! Bon nuit gewenst vanuit Parijs!

Geplaatst door Theemp 12:02 Gearchiveerd in Frankrijk Reacties (1)

(Berichten 11 - 15 uit 22) « Pagina 1 2 [3] 4 5 »