Een Travellerspoint blog

Dag 15 - Milaan - Verona

De tocht naar Venetië

semi-overcast 29 °C

We hebben er een slechte nacht opzitten in ons hotel. Het bed was nog harder dan de rotsblokken op de Mont Blanc en het was 's nachts verrassend genoeg koud. Dit was deels onze eigen schuld, de airco stond nog aan. Maar ook het raam was nogal gammel en het straatleven en de kou drongen nogal door (denk aan de bezemwagens).
Gelukkig maakt een Italiaans kopje koffie alles goed in de morgen. Ik ben toch echt verbaasd over het feit dat ze hier bijna zonder uitzondering heerlijke koffie hebben en in Nederland van dat bijna niet te drinken bocht (ik zal het niet over de Satan van de koffiemachines hebben, de Senseo). Tijd voor ons om de lokale trein naar Verona te pakken, deze zit stampend vol met mensen. Een groot deel blijkt toerist ze zijn, dit is voor het eerst sinds Parijs dat we weer zoveel toeristen tegenkomen. Ook horen we voor het eerst sinds lange tijd weer Nederlandse toeristen, deze zijn we in de afgelopen 2 weken nauwelijks tegengekomen.
Verona zelf is een prachtig stadje, bekend van het balkon van Romeo en Julia. Alhoewel Romeo en Julia niet echt hebben bestaan, hebben de families wel bestaan en hier geleefd. Naast dit, bezit Verona ook nog een hoop overblijfselen uit de Romeinse tijd, met als hoogtepunt een bijna volledig intact colosseum. In dit colosseum worden gedurende de zomermaanden grote operavoorstellingen en muziekconcerten gegeven. Dit trekt nog meer toeristen dan normaal naar Verona, daarom is het er behoorlijk druk.

P1020388.jpg

Het barst inmiddels van de Nederlanders op straat, dat het eigenlijk niet meer leuk is. Waarschijnlijk is de vakantie in Nederland nu echt begonnen, want zelfs in Parijs zijn we nauwelijks Nederlanders tegen gekomen. We moeten nu dus weer gaan opletten met wat we zeggen, want er zijn weer mensen die ons kunnen verstaan.

P1020389.jpg

De stad zelf is prachtig. De gehele stad wordt nog omringd door de oude stadsmuren en er is zelfs een overblijfsel van de Romeinse wachtpost/poort. Om de stad heen stroomt een woeste rivier. De straten zelf staan vol met kleurrijke huizen, die 4 tot 5 verdiepingen hoog zijn en prachtige binnentuinen hebben. Tussen alle huizen zijn een hoop oude kerken te vinden, met voor de liefhebbers zelfs een kerk in een kerk (een oude Romeinse kerk is later opgenomen in een grotere Middeleeuwse kerk). Enige kerk waar wij binnen zijn geweest, is de Duomo van Verona, met een slecht schilderij van een beetje verwijfde Jezus. Sharon wordt wederom (net als een paar jaar terug in Spanje) bijna de kerk uitgezet omdat ze te sexy (gekleed) is.
Het balkon van Romeo en Julia is veel te druk (denk aan de taferelen rond de Mona Lisa) en wij gaan dit dan ook niet bekijken, in plaats daarvan gaan we romantisch een kopje koffie/thee drinken in een van de vele kleine lokale barretjes, waar je nog een goede cappuccino kan krijgen voor 1 euro. Als we buiten komen is het gaan regenen en wordt het tijd om een restaurantje op te zoeken wat niet te toeristisch is. We vinden in een van de vele zijstraatjes een leuke Osteria (lokaal eettentje) met lokale specialiteiten zoals paardenvlees en onderstaande vriend (ontmoet op de flanken van de Mont Blanc en gefotografeerd door Ramon) op het menu.

P1050613.jpg

Wij besluiten het bij varkensvlees en zwaardvissen te houden, met als voorafje een plakje gerookte eendenborst. Als toetje mag uiteraard de tiramisu niet ontbreken. Hier in Italië is de tiramisu perfect; met een halve centimeter chocoladepoeder bovenop en heerlijk luchtige mousse en cake, gedrenkt in precies genoeg drank. Daarna gaan we terug naar ons hotel om wat slaap in te halen, morgen staat Venetië op het programma.

Geplaatst door Theemp 13:53 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

Dag 14 - Geneve - Milaan

En weg is de Zwitserse degelijkheid

sunny 27 °C

De dag van vertrek uit Geneve is aangebroken en tijd om af te rekenen met het hotel. De euro is kennelijk flink gekelderd sinds ik geboekt heb, want het bedrag komt in euro's een stuk hoger uit dan toen ik het berekende. Blijkbaar word ik gemist in Nederland, maar geen nood. Als ik terug ben zal ik de economie weer even een slinger geven met mijn harde werk :-).
Op aanraden van Ramon en Ludmilla gaan we eerst nog even op zoek naar een goede croissant in Geneve, tot op heden deed de kwaliteit onder voor de Franse croissants. We vinden een bakkerij en wat blijkt; ze verkopen ronde croissants! Hier slaan we er snel een paar van in en dan is het wachten op de trein naar Milaan.
De trein naar Milaan gaat een keer per dag en is een hoge snelheidstrein met restaurantwagen en vaste plaatsen. We hebben hier speciaal voor moeten reserveren en ik kijk erg uit naar de reis. De EC 39 is een geliefde lijn onder treinliefhebbers. Na een uur wachten is het zo ver, de trein komt binnen op het spoor...maar lijkt niet echt op een hoge snelheidstrein. Het is een oude Zwitserse locomotief met verouderde wagons erachter. Ook de plaatsreservering is vervallen, dus het is vechten voor je plek. Blijkt dat de trein niet kan rijden wegens technische problemen. Welkom in Italië...en we moeten nog 4 uur reizen.
De reis zelf is wel mooi, de Zwitserse Alpen zijn fantastisch om te zien. Daarnaast rijden we bijna een uur door prachtige wijnvelden die terrasgewijs op de bergen zijn geplant. Zwitsers gaan erg creatief om met de belemmeringen van de bergen, dat is naast de wijnvelden ook te zien aan de infrastructuur. Dorpen en steden zijn tegen bergen opgebouwd, met indrukwekkende tunnels en bruggen die ze bereikbaar maken.
Rond een uur of 17:30 komen we aan in Milano Centrale. Eerste indruk van Milaan is het grote station, vol met tv schermen met Italiaanse reclames. Hadden ze misschien beter voor reisinformatie kunnen gebruiken, maar dat ter zijde. Het station is opgetrokken uit marmer en doet een beetje denken aan de grootsheidswaanzin van Mussolini; op het station staan reusachtige beelden van leeuwen, die waarschijnlijk moeten doen terugdenken aan de grote dagen van het Romeinse rijk.
De eerste minuten in Italië zijn voor mij een feest van bevestiging van het stereotype beeld van de Italiaan; de carabinieri (Italiaanse politie) lopen trots rond in hun macho uniformen, de eerste verkoper die we tegenkomen op straat verkoopt reusachtige Italiaanse zonnebrillen, de weg naar ons hotel wordt versperd door wegwerkzaamheden en de wegen oversteken is levensgevaarlijk, aangezien Italianen racen en niet stoppen voor zebrapaden. Wat ons ook opvalt...de stad is ontzettend schoon! Nergens ligt vuil op straat en zelfs de metrostations zijn helder verlicht en keurig opgeruimd. Ze ruiken zelfs fris. Later zullen we ontdekken hoe de stad zo schoon is, maar dat straks.
Doordat het al laat is, hebben we weinig tijd om de stad te verkennen. We moeten nog eten en het is al 18:30 geweest eer we het hotel uitlopen. Ik kan jullie daarom weinig vertellen over de stad zelf. Hoofdattractie van Milaan is de Duomo, een reusachtige kathedraal. In de 14e eeuw werd de eerste steen gelegd, in 1965 de laatste. Inmiddels staat een van de torens al weer in de steigers. Helaas kunnen we niet meer naar binnen vanwege het tijdstip.

P1020369.jpg

Naast de Duomo ligt het overdekte winkelcentrum van Milaan. Hier zitten een paar van de grootste modeketens en als je er een broodje koopt, is heel je vakantiebudget in een keer op. Het is nog gezellig druk, maar inmiddels beginnen de banken rondom het centrum te sluiten en gaan de zakenlieden op zoek naar eten. Tijd voor ons om hetzelfde te doen, we lopen via Via Mercato (via is het Latijnse en Italiaanse woord voor straat, geen typefout :-P ) richting San Simpliciano en stoppen halverwege om op een terras te gaan zitten. Uiteraard niet de goedkoopste optie, maar we hebben honger. Bovendien serveert dit restaurant Ossobuco met risotto, een Italiaanse specialiteit van kalfsvlees. Sharon neemt de Ossobuco, ik neem een zeebaars bereid op Italiaanse wijze (met tomaat, kappertjes en olijven). Het eten is heerlijk en uiteraard mag na afloop een toetje en een goede kop koffie niet ontbreken. De cappuccino is perfect; het schuim is zo dik, dat er niet alleen suiker, maar ook een boot vol Afrikaanse vluchtelingen op zou kunnen blijven drijven.

P1020372.jpg

's Avonds laat in ons hotel komen we erachter hoe Milaan zo prachtig schoon blijft; midden in de nacht rijdt er maar liefst 2x een bezemwagen langs die de straten veegt. Ons hotel ligt nota bene in een zijstraatje ver buiten het centrum van Milaan. Wie mooi wil zijn, moet slaapgebrek lijden.

Geplaatst door Theemp 12:38 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

Dag 13 - Geneve/Yvoire

het verjaardagsfeest

rain 18 °C

Zondag is de dag waarop Ludmilla haar verjaardag viert, samen met een vriendin uit de uitgebreide internationale vriendenkring van Ramon en Ludmilla. Wij zijn ook uitgenodigd en het plan is te gaan varen. Het hoost vandaag van de regen, ik snap nu waar het meer van Geneve al het water van krijgt. Wel een grappig idee dat dit water uiteindelijk via alle rivieren misschien wel in Nederland uitkomt.
Gisteren had ik het over dat wij niet voorbereid waren op een bergwandeling, wij zijn dus ook niet voorbereid op hoosbuien. Volgens het toeristenbureau 'Geneva adventures by Ramon' regent het hier bijna nooit. Wij treffen het dus weer... Gelukkig is het al snel weer gezellig als de hele groep mensen bij elkaar komt en we richting Nyon vertrekken. Vanuit Nyon steekt de boot het meer van Geneve over naar Frankrijk. De boot zelf is helemaal overdekt en biedt plaats aan 18 personen. Het is wel een nogal klein bootje, die behoorlijk heen en weer wordt gedeind door de korte golfslag van het meer Geneve. Ik ben niet naar Geneve gekomen om een zeemansdood te sterven en onder leiding van de ervaren kapitein gebeurt dit ook niet (de kapitein zag er uit als Hugh Hefner, maar dan meer zeeman-achtig). Voor degenen die zich afvragen of er net als in het meer van Loch Ness een monster huist in het meer van Geneve, moet ik vertellen dat wij geen bewijs hebben kunnen vinden tijdens de overtocht. De enige monsters die ik gisteren rond het meer heb gezien, waren pluchen marmotten.

P1020362.jpg

We arriveren in één van de mooiste middeleeuwse dorpjes van Frankrijk, genaamd Yvoire. Het hele dorpje bestaat uit kleine stenen huisjes vol met prachtige bloemen. Hier blijven we voor een uitgebreide lunch, om daarna weer met hetzelfde bootje terug te varen. Dit is een test of iedereen een sterke zeemansmaag heeft. Dit is het geval, zonder kotsen maar met veel klotsen komen we weer veilig terug in Zwitserland.
Het weer is inmiddels opgeklaard, voor ons is het echter tijd om even op te frissen in het hotel en een beetje uit te rusten van gisteren. 's Avonds ontmoeten we elkaar weer in het appartement van Ludmilla en Ramon en gaan we met zijn allen uit eten in een Italiaans restaurant in de buurt. We praten over van alles, vertalen Nederlandse spreekwoorden in Cubaanse en drinken ons laatste glas wijn met elkaar. De 2,5 dagen in Geneve zijn bijna ten einde, wat toch wel erg kort is geweest. De tijd is voorbij gevlogen en we voelen ons zelfs thuis in Geneve (alleen de Zwitserse prijzen zullen nooit wennen...). Geneve is ook de enige stad waar ik nog niet ben verdwaald/verkeerd ben gelopen. Ramon, Ludmilla, Carolien, Thomas en Ximena, gracias por todo y adios!

Geplaatst door Theemp 14:16 Gearchiveerd in Zwitserland Reacties (1)

Dag 12 - Geneve/Chamonix

het hoogtepunt

sunny 24 °C

Vandaag begint vroeg voor ons; na de gezellige avond van gisteren, meten we om 07:00 ons (feng shui) bed uit, om na een snelle opfrisbeurt (met zeewierzeep) en een uitgebreid ontbijt (met relaxmuziek op de achtergrond) naar het station te gaan. Hier hebben we afgesproken met Ramon, Ludmilla, Thomas en Caroline. Per trein gaan we naar de luchthaven, vanwaar ons busje vertrekt richting Chamonix, een klein Alpendorpje aan de voet van de Mont Blanc.
De busrit duurt een uur en er is genoeg te zien (zoals een bijna slapende chauffeur, maar dat ter zijde). De route gaat langzaam omhoog en de bergtoppen worden steeds hoger. Na ongeveer 3 kwartier krijgen we onze eerste aanblik van de reusachtige Mont Blanc te zien. Wij worden hier even stil van, dit is de hoogste berg van onze reis en wat een prachtig plaatje levert deze op.

P1020317.jpg

Aangekomen in het dorp gaan we eerst even eten en drinken inslaan voor onze tocht, want bergbeklimmen doe je niet onvoorbereid. Nou ja, wij wel. Sharon heeft namelijk alleen sandalen bij zich en ik heb niets meer dan t-shirts bij me. Wisten wij veel dat het op de berg kan vriezen en er geen asfalt paden zijn....ik dacht dat Frankrijk altijd zo'n ontwikkeld land was :-). Gelukkig is er een sportwinkel in het dorp, waar Sharon snel en paar bergschoenen koopt. Tijd voor een van de mooiste attracties, de kabeltrein de berg op. Deze overwint in ongeveer 10 minuten ruim 1.000 meter en brengt ons op 2.300 meter hoogte. Leuke aan kabeltreinen is dat ze ontzettend schommelen bij elke hoekverandering van de kabel, wat een van de beste kermisattracties oplevert. Ik hoor altijd dat de kermis in Volendam zo geweldig is, maar ik durf te wedden dat ze geen kabeltrein hebben die 1.000 meter omhoog gaat.

P1020323.jpg

Eenmaal boven is het fris, maar het uitzicht is fantastisch. We zijn ver boven de bomengrens, het landschap bestaat uit grote rotsblokken, mos en kleine bloemetjes. Daarnaast zijn we zeer dicht bij de top van de Mont Blanc zelf. Het uitzicht naar beneden is ook fantastisch, de huizen van Chamonix zijn niets meer dan stipjes vanaf hier. Overigens, er is geen railing op de berg (waar is toch de beschaving gebleven), dus als je over het randje gaat, rol je ook een heel eind naar beneden. Bovendien is hier ook nergens een sint Bernard post te bekennen, dus als je sterft is dat zonder rum en hond bij je.
Na wat leuke groepsfoto's voor de Mont Blanc, is het tijd voor de eerste wandeling. Dit gaat naar een prachtig azuurblauw smeltwater meer, omringd door reusachtige stenen (een soort hunebedden, maar dan niet netjes opgestapeld). Hier rusten we wat en uiteraard ga ik even naar beneden (samen met Thomas) om het water te voelen. Dit is ijskoud en glashelder. Het is zo puur, dat je het gewoon kan drinken, wat we dan ook doen. We nemen ook nog wat water mee in een plastic zak voor de anderen, zelfs Sharon vindt het overheerlijk (dezelfde Sharon die normaal liever fruit uit blik eet dan echt fruit :-) ).

P1020334.jpg

Na onze rustpauze langs het meer, begint de echte hike. Deze gaat over de flanken van de bergen naar de gletsjer, vanwaar je met een trein naar beneden kan. De tocht gaat ongeveer 3 uur in beslag nemen en voert ons over paadjes van niet meer dan een halve meter breed die langs de afgronden lopen. Er is ontzettend veel te zien, niet alleen prachtige uitzicht naar beneden (waar we expres niet altijd heen kijken), maar ook de omgeving vol prachtige rotsen, planten en kleine beekjes.

P1020347.jpg

De wandeling eindigt bij de gletsjer, waar een terras is gebouwd. Het zal jullie niet verbazen, maar het was nogal koud op het terras. Het is wel het enige terras waar als je iets van de tafel stoot, het een paar 100 meter omlaag valt en in een 10.000 jaar oude ijslaag terecht komt. Als ik een I-phone had gehad, had ik hem nu in de gletsjer kunnen gooien zodat toekomstige generaties deze kunnen terugvinden in de ijslaag en zich kunnen verwonderen over de techniek van de 21ste eeuw.
De rit met het treintje naar beneden is ook erg mooi; het is een ouderwets tandwiel treintje die steil naar beneden gaat. Er is echter een Chinese vrouw die in de rij probeert de mensen wat sneller naar beneden te krijgen door te duwen en voor te dringen. Daarnaast loopt ze de hele tijd te schreeuwen tegen haar man en kinderen. Helaas voor haar valt dat bij ons niet helemaal in goede aarde en gaan we haar expres tegenhouden. Als ze dacht dat de Chinese muur ondoordringbaar was, kent ze de Nederlandse muur nog niet. Erg leuk vindt ze het allemaal niet en ze blijft maar in het Chinees schelden. Uiteindelijk krijgt ze een slecht plaatsje gescheiden van haar familie, en heeft haar man ook even rust. Beneden maakt Caroline alles goed door het 'gelukkige' gezinnetje op de foto te zetten. Toch vreemd dat je zo kan stressen en jagen in zo'n prachtige omgeving.

P1020354.jpg

's Avonds zijn we allemaal erg moe en zijn onze voeten gesloopt (zelfs een feng shui bad kan dat niet meer rechtzetten). We eten bij Ramon en Ludmilla thuis een pizza en aan het eind van de avond gaan we toch nog even Geneve in. De boulevard is tot laat in de avond erg gezellig, helaas zijn alle feesten al afgelopen tegen de tijd dat wij er zijn (uur of 00:00). Gelukkig vinden we nog een leuk Arabisch tentje, waar we een paar drankjes drinken en de shisha roken (waterpijp). Helaas zijn alle uitgaansgelegenheden in Geneve verplicht te stoppen om 02:00 's nachts en komt er een wettelijk einde aan een ongedwongen dag.

Geplaatst door Theemp 13:25 Gearchiveerd in Zwitserland Reacties (1)

Dag 11 - Chambéry - Geneve

Waarom Geneve wordt onderschat

sunny 25 °C

Alvorens ik begin, even kort de excuses aan onze vaste volgers voor het niet bijhouden van het blog; het was een erg druk weekend zonder tijd om te schrijven. Goede nieuws is dat ik dit de komende 2 dagen zal inhalen.
Een emotionele dag is aangebroken, het is voorlopig de laatste dag in Frankrijk. We gaan de overheerlijke croissants, de prachtige steden en het heerlijke eten missen. De mensen van het hotel zijn erg vriendelijk en behulpzaam geweest en doen zelfs erg hun best Engels met ons te spreken. Dat is werkelijk een vriendelijk gebaar. Ik weet inmiddels dat ik nog veel te leren heb over het Frans, maar al hakkelend kom je best een eind, de woorden die je niet weet vul je aan uit het Spaans of uit het Engels.
De treinrit belooft alweer prachtig te worden. Om in Geneve te komen, hebben we nog een rit te gaan langs het Lac du Bourget en letterlijk dwars door de Alpen, vol prachtige bergen, beekjes en ravijnen. Het weer is opgeklaard en dit keer heb ik ook een fototoestel om te bewijzen hoe mooi het is. Deze route is nog mooier dan de heenweg naar Chambéry, zo mooi zelfs dat ik bang ben dat het alleen maar minder kan worden. Onderweg bedenk ik mij dat een Sint Bernard toch de ideale hond voor mij is; ik ben dol op de Alpen, dol op rum en ik blijf het liefst zo kort mogelijk rondhangen in de sneeuw. Enige nadeel is de grootte van de st Bernard, misschien kunnen ze deze kruizen met een chihuahua om hem wat kleiner te maken.

P1020287.jpg
P1020294.jpg

Aankomst in Geneve, op naar ons hotel. Ons hotel is ingericht volgens de principe van feng shui. Dit heeft iets te maken met dat alle energie behouden blijft in de kamer en dergelijke; voor mij betekent het een mooie kamer, waar zelfs naar de wc gaan goede energieën in je losmaakt. Gelukkig voor Sharon ontsnappen deze wel snel uit onze kamer :-). Na kort op te frissen is het tijd om de stad in te gaan, waar we Thomas, Caroline en Ximena (voor alle niet Spanjaarden onder jullie: X uitspreken als gg) zullen ontmoeten bij de kathedraal van Geneve. Kort wat over de stad zelf; de stad is gebouwd rond het meer van Geneve, wat een van de grootste meren is van Europa en ontstaan is uit een gletsjer. Geneve huisvest een paar grote internationale bedrijven, maar is vooral bekend van de Europese vestiging van de Verenigde Naties en het rode kruis. Dit trekt een heel divers publiek naar Geneve; de bevolking bestaat voor het grootste gedeelte uit Expats, buitenlanders die in Geneve werken. Daarnaast is er een grote groep Indiërs en Arabieren die hierheen zijn geëmigreerd en hier leven. Tot slot zijn er veel zakelijke bezoekers en enkele toeristen. Al deze mensen geven de stad aan de ene kant een multicultureel en gezellig imago, aan de andere kant een luxe en zakelijk imago. Rondom het meer komen deze werelden samen en is het een gezellige mengeling.

P1020303.jpg

Na een stukje lopen zijn we aangekomen bij de kathedraal van Geneve en ontmoeten we naast Thomas, Caroline en Ximena, ook Ludmilla, de vriendin van Ramon. Het is leuk om kennis te maken en direct erg gezellig. Met zijn allen gaan we de kathedraal binnen. De kathedraal is gebouwd in de gotische stijl en is groots opgezet. Mooiste zijn de 2 torens, die open zijn voor publiek. Deze bieden een paar van de beste uitzichten over de oude binnenstad en de rest van Geneve. Wat ik vreemd vind aan deze reusachtige kerken, is dat ze er 100en jaren over doen om deze te bouwen, maar in de tussentijd geen lift uitvinden en installeren. Kortom, het is een aardige klim naar boven door smalle wenteltrapjes. Boven genieten we dan ook bijna een uur van de zon en het prachtige uitzicht.

P1020306.jpg

Inmiddels is het alweer een uurtje of 18:00 en tijd voor een terras met een glaasje wijn. Hier zullen we ook Ramon ontmoeten, die nog uit zijn werk moet komen. Na een uur is het dan zover, Ramon komt er aan. Alhoewel wij Ramon kennen als een wereldburger, blijkt al snel dat ook hij als Nederlander is geboren; hij komt namelijk aan per fiets (met mandje). Het is een goed weerzien, Ramon woont en werkt inmiddels bijna 4 maanden in Geneve. Wij hadden hem sinds dien dan ook niet meer gezien.
Na het terras is het tijd om koers te zetten naar ons restaurant, voor de avond hebben we gereserveerd in Café Cuba. Een niet veelbelovende naam voor de mensen die bekend zijn met het Cubaanse eten (dit bestaat namelijk voornamelijk uit rijst, bonen, rijst met bonen en als je geluk hebt kip op vis), maar wel een feest van herinneringen voor oud Cuba-gangers Ramon en mij. Het eten blijkt gelukkig Spaans/Mexicaans te zijn en het Cubaanse komt vooral in uitdrukking in de muziek en de aankleding van de bar. Helaas zijn cocktails in Geneve wat te duur, anders was dit een mooie plaats voor een Mojito of Cuba Libre geweest. De avond is erg gezellig, we vieren alvast de verjaardag van Ludmilla met een muffin met een kaars erop, maar uiteindelijk is het tijd om te gaan. Morgen wacht ons namelijk een flinke bergwandeling in Chamonix en gaan we de Mont Blanc (4800m hoog, hoogste berg van West-Europa) van zeer dichtbij bekijken. Dus toch nog een stukje Frankrijk! Wij verheugen ons er op, tot morgen.

Geplaatst door Theemp 14:40 Gearchiveerd in Zwitserland Reacties (0)

(Berichten 6 - 10 uit 22) « Pagina 1 [2] 3 4 5 »